Blood:The Last Vampire (2009) 23.976 fps OCR runtime 01:28:48
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สงครามโอนินอันโหดร้าย ได้เปลี่ยนญี่ปุ่นให้เป็นผืนดินเลือด
ปีศาจจำแลงร่างเป็นมนุษย์
แฝงตัวคอยล่าเหยื่อ
ซามูไรหาญกล้านามคิโยมาสะ
ได้เข้าต่อกรกับเหล่าปีศาจ อย่างไม่หวาดหวั่น
จนกลายเป็นนักล่าปีศาจลือชื่อ
แต่แล้วกลับถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม
ด้วยน้ำมือจอมมารร้ายโอนิเก็น
หลายศตวรรษต่อมา
ความชั่วร้ายได้หวนคืนมาอีกครั้ง
และพลันปรากฏซึ่งนักล่าลึกลับ
ร่วมด้วยองค์กรในเงามืด ที่รู้จักกันในนาม สภา
เธอมาเพื่อตามล่าศัตรู ที่ฟ้ากำหนดมาโอนิเก็น
"โตเกียว 1970"
เร่งมือหน่อย เราไม่มีเวลามาก
ซายะ
เป็นอะไรไป
แวมไพร์ทุกตัวที่เธอฆ่า เราจะเข้าใกล้จุดหมายมากขึ้น
ฉันไม่ได้มาฆ่าพวกปลายแถวแบบนี้
มันเป็นเรื่องของเวลา กับความอดทน
บ้าเอ๊ย... อยากอ้วกชะมัด
เฮ้ สงสัยจะงานเข้าแล้วล่ะ
มีอะไร
ไอ้ที่นอนตายอยู่ไม่ใช่แวมไพร์
คนธรรมดาชัดๆ
แค่ยังไม่ได้กลายร่าง..เท่านั้นเอง
เชื่อแม่นี่ทุกอย่างเลยรึไง ถ้ายัยนี่แหลล่ะ
บ้าเอ๊ย
ซายะ พอได้แล้ว
พักผ่อนซะ
พรุ่งนี้ไว้เจอกันที่โรงแรม
นังตัวแสบนี่พยศขึ้นทุกวัน
เราต้องใช้เธอ
ซายะคืออาวุธสุดท้ายของเรา
ไมเคิล
กลับกันเถอะ
คาโต้
เล่าเรื่องท่านพ่อให้ฉันฟังหน่อย
ท่านเป็นยอดนักรบ
เป็นนักล่าผู้กล้าหาญ
ท่านพ่อรู้ได้ยังไง ว่าใครเป็นมนุษย์หรือปีศาจ
ท่านจะจ้องลึกไปในดวงตา
แววตาของปีศาจจะปราศจากวิญญาณ
ปีศาจร้ายอาจมีกายเนื้อเช่นมนุษย์
แต่พวกมันไม่มีวัน มีวิญญาณเช่นมนุษย์ได้
สวรรค์ส่งปีศาจมายังโลกเพื่อทดสอบ
แรงศรัทธาในพระพุทธองค์
ถ้าสวรรค์ส่งปีศาจมาโลกมนุษย์
แล้วทำไมเราต้องฆ่ามัน
มนุษย์ทุกคน ย่อมมีหน้าที่ของตนเอง
การทำหน้าที่ของตนนั้นคือบัญชาสวรรค์
นอกเหนือจากนั้นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องคำนึง
ท่านซายะ
ท่านพ่อของท่านถูกสังหาร
ด้วยฝีมือของโอนิเก็น
จอมมารที่ชั่วช้าสามานย์ที่สุด
ชะตาของท่าน คือการแก้แค้นแทนท่านพ่อ
และสานต่อภารกิจให้เสร็จสิ้น
เตรียมใจไว้แล้วหรือยัง
คุณหนูของข้า
ข้าพร้อมแล้ว คาโต้
ที่ฐานทัพอากาศสหรัฐ 1 อาทิตย์ตายไป 3
หน่วยเก็บกวาดของเราเข้าไปทันเวลา
ยังไม่มีใครทันพบศพ
ตกเป็นเหยื่อพวกปลายแถว
คำกล่าวโบราณก็ว่าไว้:
"เมื่อปีศาจโหยหิว จับคนกินไม่เลือกหน้า"
"เมื่อนั้นโอนิเก็นใกล้ปรากฏ"
ใกล้ถึงเวลาที่เธอรอคอยแล้ว
ได้พบกับตัวหัวหน้าพวกมัน
แผนล่ะ
สภาให้เธอปักหลักอยู่ที่ฐานทัพ เพื่อหาเบาะแส
ฉันไม่ใช่ฝ่ายสืบสวน ฉันมาเพื่อฆ่า
ตามสบายเลย
ฆ่าลูกน้อง ล่อตัวหัวหน้าใหญ่ออกมา
ถ้าจะให้ดี ให้มันกลายร่างก่อนนะ
สายตาฉันไม่เคยพลาด
เอาชัวร์ไว้ก่อนก็ดี จริงไหม
แล้วก็อย่าเปิดเผยตัว ถ้าไม่จำเป็น
พวกผู้ใหญ่หัวปั่น จัดหามาให้เธอ
อำพรางตัว
นั่นอะไร
ชุดใหม่ไงล่ะ
"ฐานทัพอากาศสหรัฐ ภาคคันโต, โตเกียว"
พ่อไม่ต้องไปส่งหนู ที่โรงเรียนทุกวันหรอก
หนูเดินไปได้
ไม่เอาน่า เป็นเวลาเดียวที่พ่อ จะได้อยู่กับลูก
ใครๆ ก็เดินกันทั้งนั้น
แต่หนูไม่ใช่ "ใครๆ" นี่ลูก
หนูไม่ใช่เด็กแล้ว
เนี่ยน่ะเหรอเหตุผลที่ลูกทำ
เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ทำอะไร
พ่อหวังว่าลูกจะบอกพ่อเอง
ถ้าเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ต้องยอมรับกันได้
พ่อพูดถึงเรื่องอะไรคะ
ถ้างั้นคงจะเป็นแฟรงค์ นายว่าไง แฟรงค์
ครับท่าน
นายใช่ไหมที่เอารถฉันออกไปซิ่งเมื่อคืน
มิได้ครับ
นายหนีออกจากฐานทัพ ไปแดนซ์ที่ฮิปปี้เชคถึงตีสี่
มิได้ครับ
เหลือเชื่อ นี่พ่อให้คนสืบเรื่องหนูเหรอ
ไม่ต้องเที่ยวไปถาม แกเป็นลูกสาวพ่อ
ใครเขาก็รู้จักแก เมาท์กันให้ลั่น
ก็ได้ หนูขอโทษ หนูน่าจะบอกพ่อ
พ่อยุ่งทั้งวันทั้งคืน จ้องจะสอยดาวมาไว้บนบ่าอีกดวง
ลูกต้องเข้าใจ เราอยู่ในช่วงสงคราม
เสี่ยงภัยตลอดเวลา ถึงจะเป็นที่นี่ก็เถอะ
สงครามของพ่อ ไม่ใช่ของหนู
เลิกตีฝีปากซะที อลิส
อยากโดนรถทับตายก่อนเรียนจบรึไง
อยากโดนพี่ทับ
อลิส กลับมาพูดกันให้รู้เรื่องก่อน
อลิส
ทุกคน ปรบมือต้อนรับนักเรียนใหม่กันหน่อย
เอาล่ะ ซายะ เธอนั่งตรงนั้นนะ
ดีมาก ทุกคนทำการบ้าน
แล้วก็อ่านหนังสือกันมาแล้วใช่ไหม
เรื่องแฟรงค์เกนสไตน์ ของแมรี่ เชลลีย์
ทุกคนเปิดหน้า 135 นะ
ยัยนี่เพี้ยนแน่เลย
คิดว่าที่นี่ เป็นฐานทัพราชนาวีรึไง
เดี๋ยวนี้เขาให้พวกยุ่น มาเรียนที่นี่ด้วย
เดี๋ยวพวกมันต้องนึกว่า มันเป็นเจ้าของที่นี่แน่ๆ
เช่นเดียวกับอดัม ข้าได้ถูกสร้างมา...
ครับท่าน
ยืนยันตามนั้นครับ
พวกนั้นนึกว่าเป็นแผน CIA
ผีดิบที่ ดร.แฟรงค์เกนสไตน์สร้างขึ้น เปรียบตนเองกับ
ทั้งอดัม และลูซิเฟอร์
เธอคิดว่าเพราะอะไร ลิซ
เพราะอดัมและลูซิเฟอร์ ต่างสร้างขึ้นโดยพระเจ้า
ใช่
แต่ต่างกันสุดขั้ว ความดีและความเลว
แล้วผีดิบตนนี้ควรจะอยู่ขั้วไหน
มันจะปลดปล่อยความโกรธแค้นไปยังใคร
ซายะ ครูอยากฟังความเห็นของเธอ
พูดอังกฤษไม่ได้
ไง อลิส
ความโกรธแค้น คือสิ่งที่ทำให้ ปีศาจเป็นมนุษย์
ไม่จำเป็นว่าต้องดีหรือเลว
เช่นเดียวกับลูซิเฟอร์ มันถูกผู้ที่สร้างมันทอดทิ้ง
พระเจ้า และดร.แฟรงค์เกนสไตน์ต่างทอดทิ้ง
สิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้นมา
ไม่ใช่เพราะมันไม่สมบูรณ์แบบ
แต่มันย้ำเตือน ให้นึกถึงความไม่สมบูรณ์แบบของตน
ความเห็นเธอน่าสนใจมาก
งั้นเธอก็คิดว่าพระเจ้าเป็น
แบบอย่างของพ่อ ที่ไร้ความรับผิดชอบ
แบบเดียวกับพ่อตัวเองเลยอิน
เธอว่าไงนะ
ทำเจ้าหญิงแห่งกองทัพพิโรธ เดี๋ยวได้นอนคุกหรอก
เจ้าหญิงเพคะ อย่าประหารหม่อมฉันเลย
- ทุเรศ - อย่าทะเลาะกัน พูดกันดีๆ เถอะ
จอร์จ อ่านย่อหน้าถัดไปซิ
ผู้สร้างผู้โสมม
ใยเจ้าจึงสร้างปีศาจร้ายกายน่าชัง กระทั่งเจ้ายังต้องเบือนหน้าหนีข้า
ฟาด ฟาด
ฟาด ฟาด ฟาด
ตั้งใจหน่อย อลิส
จงให้จิตใจนำร่างกาย
ดีมาก
วันนี้พอแค่นี้
ทีมลูปิน คติพจน์ของทีมคือ..
อยากผยอง ต้องผงาดอย่างราชสีห์
ต้องให้มันได้แบบนี้
เธอต้องช่วยครูด้วยอีกแรงนะ
- เพื่อทีมไงล่ะ ตกลงนะ - ก็ได้ค่ะ
อลิส
คะ
เธอกำลังเป็นจุดอ่อนของทีม
ครูอยากให้เธออยู่ซ้อมนอกเวลา
แต่หนู...
อย่าคิดว่าเป็นลูกสาวนายพล แล้วจะมีอภิสิทธิ์
หนูไม่เคยคิดอย่างนั้น
หนูอยู่ซ้อมให้อลิสเอง
หนูเป็นกรรมการให้
ไม่เป็นไร หนูซ้อมเองได้
เธอต้องเรียนรู้ทีมเวิร์ก
การแข่งทัวร์นาเมนต์ ใกล้เข้ามาแล้ว
ปั้นอลิสให้เป็นราชสีห์นะ สาวๆ
ค่ะ ครูโพเวล
เริ่มกันเลย
พวกเธอจะทำอะไร
เราพยายามจะไม่ใส่ใจเธอแล้วนะ
แต่เธอทำเราเส้นกระตุกทู้กที
บ้ากันไปแล้วรึไง
ไปซะ
หยุดรถคันนั้นไว้
พวกนั้นเป็นใคร
ยังไม่ทราบครับท่าน
ก้าวออกมา
ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้
นี่พวกนายทำอะไรกัน
หยุดอยู่ตรงนั้นเลยพวก
เย็นหน่อย นายล่ำ หน้าฉันเหมือนพวกเวียดกงรึไง
ถ้าฉลาดก็ยกมือให้มันสูงๆ ดีกว่า
จำเป็นด้วยรึไง
ท่านนายพล
ผมไมเคิล แฮริสัน ผอ.ฝ่ายปฏิบัติการ CIA
พวกนี้เป็นคนของเราเอง
ฝ่ายบุ๋นมายุ่งอะไรกับฝ่ายบู๊วะ
มันเป็นภารกิจลับ...
แลงก์ลี่ย์ส่งเรามา ช่วยสืบการข่าวสงคราม
สืบด้านไหน
เท่าที่ทราบ เราไม่มีหน้าที่ ที่ต้องรายงานคุณ
ฉันไม่ได้ถามนาย
ท่านนายพล
ผมจะให้หัวหน้าของผมติดต่อท่าน
ตอนนี้เรามาเย็นๆ กันไว้ก่อน
แล้วจัดการกับเรื่องตรงหน้า อย่างมืออาชีพ
แฟรงค์ คอยดูพวกนี้ไว้ด้วย
ครับท่าน
หนูเห็นพวกเขาอยู่ที่นี่จริงๆ
หัวของชารอน กับลินดาขาด...
ลูกรัก ลูกปลอดภัย แค่นั้นแหละที่สำคัญ
หนูเห็นจริงๆ
แฟรงค์ มีเด็กผู้หญิงญี่ปุ่น มาเข้าเรียนได้ไง
ทางวอชิงตันจัดการให้เธอเข้าเรียนที่นี่
วอชิงตันเหรอ
เธอชื่อซายะ ลูกสาวของนายโมโตกิ ชิชิคุระ
ว่าที่ท่านทูตประจำกรุงวอชิงตัน ดีซี
เช็คข้อมูลกับฝ่ายประสานงานพื้นที่
อนุญาตให้ตามหาตัวเธอได้
พวกนั้นเก็บกวาดหลักฐานทุกอย่าง
ดูสิคะ พื้นยังเปียกอยู่เลย
แฟรงค์ สืบให้ได้ว่าพวกนั้นคิดจะทำอะไร
ยากครับ เราไม่มีสิทธิ์ขัดขวางงาน CIA
ฉันรับผิดชอบเอง
ด้วยความเคารพ ผมไม่เห็นด้วยครับท่าน
ผมคงต้องส่งหนังสือร้องเรียน ไปเพนตาก้อน
ผมเข้าใจครับท่าน
พ่อ พวกนั้นจะเป็นใครก็ช่าง
แต่มันฆ่าคนไปแล้วสอง
พ่อจะปล่อยพวกมันไปไม่ได้
ปล่อยพวกนั้นไป แฟรงค์
อลิส
ครับท่าน
ลดปืนลง...
สักวันต้องได้เห็นดีกัน
เป็นอะไรของนาย
ไปยั่วโมโหท่านนายพล
ต้องให้บอกรึไง ว่าพวกนั้นเล็งปืนมาทางฉัน
ต้องตามเคลียร์เรื่องอีก ไม่งั้นสภากุดหัวเราแน่
ไม่รู้พวกผู้ใหญ่คิดยังไง ถึงส่งซายะมาเรียน ม.ปลาย
แม่นั่นอายุมากกว่า พวกเรารวมกันซะอีก
ว่าไง
บ้าเอ๊ย
ผู้เฒ่าต้องการพบเรา
มันชักไม่เข้าทีแล้วนะคะพ่อ
เลือดของลินดายัง...
ลูกรัก ไม่เป็นไรแล้วนะ ลูกแค่ยังตกใจอยู่
ไปพักผ่อนเถอะ
พ่อเชื่อหนูสิ ครูโพเวลรู้อะไรแน่ๆ
เขาจะไปรู้ได้ไง เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ
ลูกไปนอนได้แล้วนะ
พ่อมองเกมไม่ขาด
อลิส พอที
ปล่อยให้เป็นเรื่องของผู้ใหญ่
พรุ่งนี้เช้าค่อยคุยกัน
ว่าไง แฟรงค์ ได้เรื่องไหม
บอกแล้วไงว่าถ้าหมอนั่น เป็นว่าที่ท่านทูต
มันก็ต้องระแคะระคายบ้าง
จิ๊กโก๋แว่นดำ ใส่หมวกแปลกๆ โชว์ตราร่อนไปทั่ว
จะให้ฉันเชื่อรึไง ว่าแลงก์ลี่ย์ส่งมันมา
จะด้วยวิธีไหนก็ได้...
สืบว่าพวกมันเป็นใคร แล้วมาทำอะไรที่นี่
ท่านครับ
นั่งสิ
ทุกอย่างเป็นไปตามแผนไหม
ครับท่าน
ลือว่าแมคคีย์โทรหา แลงก์ลี่ย์กับวอชิงตัน
ถามเรื่องนายสองคนให้วุ่นไปหมด
นี่อยู่ในแผนด้วยรึเปล่า
เกิดเหตุทับทางกัน...ครับ
ฉันมีเพื่อนใหญ่โตอยู่ในอเมริกา ก็ไม่ได้แปลว่าฉันเป็นอเมริกัน
จะทับทางก็ให้มันน้อยๆ หน่อย
"สภา" ยังต้องคงสถานะไร้ตัวตนไว้
แม้แต่กับทางสายอเมริกาก็ตาม
อย่ามัวแต่สนุกสนาน กับบทบาท CIA มากไป
ผมจัดการเอง วางใจผมเถอะ
ผมเอาหัวเป็นประกัน
หิวไหม
ไส้จะขาด
อยากหายหิวไหม
เมื่อเช้านี้มีเครื่องบินตก ที่ภูเขาโอคุทามะ
รูปพวกนี้คือรูปของลูกเรือ ซากของลูกเรือน่ะ
ฝีมือโอนิเก็นแน่ๆ
รูปถ่ายไว้ก่อนที่เราจะทำการเก็บกวาด
ทุกอย่างเป็นความลับ
เธอปรากฏตัวแล้ว
ฮุบเหยื่อเข้าเต็มเปา
ใช่ โอนิเก็นปรากฏขึ้นแล้ว
ถึงเวลาหลั่งเลือดกันแล้ว
ต้องขออภัยด้วยครับท่าน
ออนเซ็นของเรา เปิดบริการตลอด 24 ชั่วโมง
ขอเชิญท่านใช้บริการได้ตลอดเวลา
ต้องการอะไรเพิ่มเติมไหมครับ
ไม่มีสัมภาระสินะครับ
ช่างสังเกตแล้วก็เอาใจใส่จริง
ภรรยาคุณนี่โชคดีมาก
ขอบคุณครับ
ถ้าเธอคิดอย่างนั้น ผมคงดีใจมาก
ภรรยากับลูกสาวผม เตรียมอาหารเย็นอยู่
เสิร์ฟในห้องโถงกลางนะครับ
แมงมุมบ้านี่..
ขอโทษด้วยครับ
มาเถิด ลูกหลานแห่งข้า
จงสำเริงสำราญ งานเลี้ยงได้เริ่มขึ้นแล้ว
ต๊าย คุณโพเวล สบายดีไหม
6 เพ็นนี ครึ่งชิลลิ่ง คำนวณเป็นเงินเยนซิ
เหมือนเดิมใช่ไหม
ออนเดอะร็อค
หนูอลิส..เป็นไงบ้างจ๊ะ
วันนี้จะดื่มขนานไหนดีจ๊ะ
ฮิเดะ ขอเราคุยกันหน่อย
ครูโกหก
ครูรู้ว่าลินดากับชารอนจะทำร้ายหนู
ครูโกหกพ่อหนูด้วย
ทำไมล่ะ
หนูไปทำอะไรให้ครู ครูต้องการอะไรจากหนู
อย่าคิดว่าตัวเอง เป็นจุดศูนย์กลางของโลกสิ
ถ้าเธอแค่เห็นภาพหลอนล่ะ เคยลองคิดไหม
หนูรู้ว่าหนูเห็นอะไร
ไอ้ที่เธอเห็น..ก็ใช่จะเป็นจริงเสมอไป
มองไปรอบๆ ฐานทัพที่พ่อเธอยิ่งใหญ่
ขับเครื่อง B-52 กวาดล้างชาวนารากหญ้าในทุ่งนา
ทำสงครามฝ่ายเดียวกับคนไม่มีทางสู้
แต่เธอไม่เคยรู้จักสงครามของจริง
สงครามที่มีมาแต่ยุคแรกเริ่ม
ระหว่างชนเผ่าของเธอและฉัน
และจุดจบของมันขึ้นอยู่กับเธอ
สงครามที่เกิดขึ้น เพราะความผยองถือดี
เสแสร้งว่าตน เป็นผู้ประเสริฐเสียเหลือเกิน
ในท้ายที่สุด ชัยชนะต้องเป็นของเรา
ขอต้อนรับสู่อีกด้านของกระจก
ถึงเวลาตายของเธอแล้ว
หยุดก่อน จอดรถที หยุด
ไม่นะ ไม่..
ปล่อยเธอไปนะ
ไม่นะ
หมอบลงซะ
มันจะหนีไปแล้ว
มันบาดเจ็บ
เข้าไปใกล้ๆ มัน
ขับให้เร็วกว่านี้
เร็วกว่านี้อีก
ต้องเข้าไปใกล้ๆ
ใกล้กว่านี้อีก
ข้าเป็นปีศาจใช่ไหม
ไม่ใช่
ท่านมีวิญญาณของมนุษย์
มีอะไร เธออยู่แถวนี้งั้นหรือ
ทั้งครูโพเวล ชารอน ลินดา....
- ทุกๆ คน... - พวกเขาไม่มีตัวตนแต่แรกแล้ว
พวกเขาเป็นอะไรกันแน่
แวมไพร์
จำแลงกายเป็นมนุษย์
แฝงตัวอยู่ปะปนกับผู้คน
งั้นเธอก็ไม่ใช่นักเรียนน่ะสิ
จะมีไอ้พวกนี้โผล่ออกมาอีกใช่ไหม
มากอย่างที่เธอคาดไม่ถึงเชียวล่ะ
ฉันจะช่วยอะไรได้บ้างไหม
นี่ไม่ใช่สงครามของเธอ
กลับไปบ้าน...
แล้วลืมทุกอย่างซะ
แล้วปล่อยเธอต่อสู้คนเดียวเนี่ยนะ
ฉันดูแลตัวเองได้
พ่อฉันเป็นนายพลของฐานทัพนี้
ถ้าฉันบอกพ่อ พ่ออาจจะช่วย...
อย่าบอกใครทั้งนั้น
ทำไมล่ะ
เธออยากมีชีวิตอยู่ อยากให้พ่อมีชีวิตอยู่
จงอย่าบอกใคร
เอาเถอะ ยังไงพ่อก็ไม่เชื่อฉันอยู่แล้ว
ซายะ เธอต้องระวังตัวเองดีๆ นะ
พวกนั้นเห็นนายไหม
ไม่ครับท่าน
นี่ใช่อาวุธรึเปล่า
ไม่ใช่ครับท่าน ทั้งหมดมี 4 ใบ
เท่าที่ดู เหมือนเป็นของที่ใช้กันประจำ
ของพวก CIA งั้นรึ
ถ้าพวกนั้นเป็น CIA จริงๆ นะครับ
ตามฝ่ายช่างเทคนิคมาซิ
เครื่องมือพวกนี้ มันอะไรกันแน่
ก็แค่ของเล่น ตามประสาเด็กผู้ชาย
ข้ามาดี...
เก็บปืนเสียดีกว่า
นายกล้าดียังไง มาบุกรุกบ้านฉัน
ต้องขออภัยด้วย นิสัยเก่าแก้ยาก
ผมชินกับการเป็นสายลับไปหน่อย
ต้องการอะไร
ท่านนายพล รู้เห็นเป็นใจ กับการขโมยนี้งั้นรึ
มันเป็นหลักฐาน คืนให้ไม่ได้
คดีอะไร
ศูนย์บัญชาการกลางจะตัดสินใจเอง
เดี๋ยวสิ ท่านนายพล
ที่ผ่านมาผมทำให้ท่านเคืองใจ ต้องขอโทษ
แต่เราอยู่ข้างเดียวกันนะ ท่านวางใจได้
ข้างเดียวกัน ชนิดที่ฆ่าเด็กสาวม.ปลายไปสองคน
พูดผิดไปรึเปล่า
ผมมาเพื่อบอกข้อมูลท่านเรื่องซายะ
เธอไม่ใช่พวกของเรา
เธอคลั่งไปแล้ว และผมแบกรับไม่ไหว
แม่นั่นอยู่ที่ไหน
ลดปืนลง แฟรงค์
โรงแรมยุซุยะ เลขที่ 57 หมู่ 2 ถ.โทโกชิ-กินซ่า
เดี๋ยว ไหนบอกชื่อถนนอีกทีซิ
โท-โก-ชิ-กิน-ซ่า
ผมรู้จัก
เขตชินากาว่า ครึ่งชั่วโมงจากที่นี่..
ท่านบังคับให้ผมทำอย่างนี้เอง
ผมปล่อยให้ท่านได้กระเป๋านี้ไปไม่ได้
พวกแกเป็นใคร
ผู้กอบกู้มนุษยชาติไง
สภามีมาตั้งแต่ก่อนสมัยบรรพบุรุษท่าน
จะมาแย่งแผ่นดิน พวกอินเดียนแดงเสียอีก
สถานะเรามันต่างชั้นกัน ท่านนายพล
อลิส หนีไป
พ่อคะ พ่อ
พ่อ
พ่อคะ
อลิส หนีไปให้ไกลจากฐานทัพนี้
ที่นี่ไม่ปลอดภัยสำหรับลูก
หนูจะทำยังไงดี
อลิส หนีไป
พ่อรักลูกนะ
พ่อคะ พ่อ
โธ่ พ่อ
พ่อ
ยัยเด็กบ้า
"ซายะ - โรงแรมยุซุยะ"
รูปนี้ถ่ายจากโรงแรมที่เรียวกัง
โอนิเก็น
มันตามหาเธออยู่
ได้เวลาที่เราจะเอาคืนแล้ว
ทุกอย่างได้เตรียมไว้แล้ว แต่...
มันไม่ง่ายนักหรอกนะ
ฉันไม่สน
ข้อตกลงก็คือ สภาหาโอนิเก็นให้ฉัน ก็ตามนั้น
แค่นี้มันก็นานไปแล้ว
เคยคิดถึงอนาคตหลังจากนี้ไหม
โลกนี้ยังมีอะไรมากกว่าโอนิเก็น
สำหรับฉันมันก็แค่นี้
บ้าเอ๊ย
รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่
มันฆ่าพ่อฉัน
ถูกของนาย
เธอมาที่นี่จริงๆ
ทราบแล้ว กำลังจะไปเดี๋ยวนี้
เก็บมันซะ
เก็บมันซะเดี๋ยวนี้เลย
เร็วเข้า
พรรคพวกของเธอ มันฆ่าพ่อฉัน
มันไม่ใช่พรรคพวกฉัน
อย่ามาโกหกฉัน
ขอบคุณ
ฉันฆ่าแวมไพร์
พวกนั้นจัดหา สิ่งที่หล่อเลี้ยงชีวิตฉันให้
ก็แค่นั้น
ฆ่าพ่อฉันทำไม
ทำไม
ฉันจะถามไมเคิล
หมอบลง
ส่งตัวยัยเด็กนั่นมา ซายะ
ไม่
เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเธอ
อย่ามายั่วโมโหฉันดีกว่า ยัยเลือดผสม
ลุค
ไมเคิล...
วางปืนลงเดี๋ยวนี้
วางลง
เขาฆ่าแมคคีย์
นายบ้าไปแล้วรึไง นี่นายทำอะไรลงไป
งานฉันไง
"เก็บกวาด" ไงเล่า ไม่ใช่เรอะ
ไม่ใช่ให้ "เก็บ" จนเหี้ยนอย่างงี้
ส่งตัวเด็กนั่นมาซะ
ไม่
ลุค
ฉันพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะ
นายกล้ายิงฉันจริงๆ รึ ไมเคิล
วัดใจกันไหมล่ะ
โอเค นายชนะ
อย่าคิดว่าฉัน จะไม่รายงาน ท่านผู้เฒ่าเรื่องนี้
เอาเลยพวก
เพราะคนที่ทำให้แผนเกือบพังไม่ใช่ฉัน
แก่แล้วใจอ่อนรึไง
ใจอ่อนแต่ไม่ปัญญาอ่อน
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใครปัญญาอ่อนกันแน่
เราต้องไปกันแล้ว
เดี๋ยวก่อน
เธอขับนะ
เรดิโอฟรีแจแปน
ข่าวด่วนต้นชั่วโมง
ผบ.ฐานทัพอากาศสหรัฐ พณท่าน โฮเวิร์ด อาร์ แมคคีย์
ได้ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหัวใจ
ท่านนายพลถูกพบที่บ้านในสภาพวิกฤต
คณะแพทย์ไม่สามารถ ยื้อชีวิตท่านไว้ได้
ทางการขอความร่วมมือ หากผู้ใดพบเห็นตัว น.ส. อลิส แมคคีย์
บุตรสาวซึ่งหายตัวไปหลังเกิดเหตุ ขอให้ติดต่อมาด้วย
ทางจิตแพทย์ได้ให้ความเห็นว่า
เด็กสาวอาจอยู่ในสภาวะจิตไม่ปกติ ซึ่งอาจเป็นภัยถึงชีวิตได้
ซายะ
ซายะ เป็นอะไรรึเปล่า
ซายะ
ตื่นสิ
ซายะ ตื่นสิ
เลือดของเธอ...
เธอมาช่วยฉันไว้ทำไม
ฉันไม่ใช่มนุษย์อย่างเธอนะ
เป็นสิ่งที่ควรจะทำไงล่ะ
สิ่งที่ควรจะทำเหรอ
ฉันเคยรู้ผิดชอบชั่วดี
เคยรู้สึกมีสุขในการมีชีวิต
คาโต้เลี้ยงดูฉันมา ในหมู่บ้านในหุบเขา
ที่ๆ ฉันเคยเรียกมันว่าบ้าน
ที่ๆ ฉันเคยมีเพื่อน เพื่อนคนเดียวในชีวิตฉัน
ความรักและความสุข อยู่ใกล้แค่เอื้อม
แต่แล้ววันหนึ่ง
ฝันร้ายก็คืบคลานเข้ามา
ในฝันร้ายนั้น
ฉันฆ่าเขา
ความรักจากไปไม่หวนคืน
มีแต่เลือดมาแทนที่
ซายะ ท่านซายะ
ฉันตื่นขึ้น และมันก็ไม่ใช่ฝันอีกต่อไป
เกิดอะไรขึ้น
คุณหนูของข้า มาเถิด
เราต้องไปกันแล้ว
นำดาบของท่านพ่อไปด้วย
มันเรื่องอะไรกัน ข้าไม่เข้าใจ
ดาบนี้ได้ซึมซับพลังมาร
ที่มันเคยสังหารไว้
มันถูกปลุกเสกและสาปแช่ง ในขณะเดียวกัน
ถึงจะยังเร็วเกินไปสำหรับท่าน
แต่เราไม่มีเวลาแล้ว
ปีศาจมันหาตัวเราพบแล้ว
คาโต้
คุณหนูอย่าออกมา
จนกว่าข้าจะบอก
อย่าตามข้ามา
เราต้องไปด้วยกัน
ไม่ได้
คาโต้...
คุณหนูท่านต้องอยู่ด้วยตัวเองแล้ว
แล้วจากนี้...เจ้าจะทำอะไร
ข้าจะทำหน้าที่ของข้า
ไม่ได้นะ คาโต้
คุณหนูไปซ่อนตัวเสียจนกว่าท่านจะพร้อม
เผชิญหน้ากับปีศาจจริงๆ
ไปซะแล้วอย่าได้หันกลับมาอีก
เป็นอะไรรึเปล่า
คิดถึงเรื่องของพ่อเหรอ
ก็คิดอะไรนิดหน่อย
แล้วเธอล่ะ
ครอบครัวของเธอล่ะ
แม่ของฉัน...
ฉันไม่เคยได้เห็นหน้าแม่
ส่วนพ่อ...
ตายหลังจากฉันเกิดได้ไม่นาน
ตายยังไง
โอนิเก็นฆ่าพ่อของฉัน
จอมมารที่ชั่วช้าสามานย์ที่สุด
คนสนิทของพ่อฉัน...
คาโต้...
เป็นคนช่วยฉันไว้
เขาพาฉันไปซ่อนตัวในหุบเขา
คอยเลี้ยงดู
สั่งสอนฉันให้เข้มแข็ง
เหมือนอย่างที่พ่อฉันเป็น
แต่แล้วในที่สุด
เขาก็ต้องมาตายเพราะฉัน
คาโต้
ทุกคืนคาโต้ จะพร่ำบอกฉันถึงเรื่องที่พ่อถูกฆ่า
ว่าพ่อฉันถูกปีศาจหลอกลวง ได้อย่างไร
แล้ววันนั้นเอง...
ฉันก็ได้เข้าใจ
ว่าฉันเป็นลูกสาวของพ่อ
และเป็นปีศาจที่ฆ่าพ่อของตัวเอง
นับแต่วันนั้น...
เวลาก็ได้หยุดลง
ฉันมีชีวิตเพื่อจุดหมายเดียว
และจุดหมายเดียวเท่านั้น
คือฆ่าโอนิเก็น
นั่นแหละ หน้าที่ของฉัน
ถูกของคาโต้
ปีศาจไม่มีวัน มีจิตวิญญาณเช่นมนุษย์ได้
สัญญากับฉันเรื่องนึงได้ไหม
อย่าได้แคลงใจในตัวเองเลยนะ
เพราะเธอคือมนุษย์
ฉันสัญญา
ช่างเจ็บปวดรวดร้าว ต้องทนทุกข์ทรมาน
เด็กโง่เอ๋ย
เธออยู่ไม่ไกลนี่แล้ว จงนำตัวเธอมาให้ข้า
เป็นๆ งั้นรึ
ยังเคียดแค้นอยู่หรือไง
ยังมีหนี้ต้องสะสางกับนังเลือดผสมอยู่
อย่าหุนหันพลันแล่น
พลังของเธอเพิ่มขึ้นมากผิดจากแต่ก่อน
แล้วเราจะได้เห็นกัน
ให้ฉันลงเถอะ
อะไรนะ
เธอไปต่อคนเดียวดีกว่า
อยู่กับฉันมันอันตราย
ไม่
ตอนนี้เรามีแค้นร่วมกันแล้ว
ติดสิ
เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่เป็นไร
อลิส
พ่อคะ อย่าไป
นี่ฉันเอง
ฉันเอง อลิส
ตื่นสิ
โอเค ไปกันเถอะ
ซายะ
อลิส
นี่มันไม่ใช่ของจริงใช่ไหม
ไม่จริงใช่ไหม
เจ้า...
เจ้ายังมีชีวิตอยู่
ซายะ
เด็กนั่นมันไม่ใช่คน
พวกนี้ไม่มีอะไรจริงเลย
ไม่มีเลยสักอย่าง
ไม่
เขายังมีชีวิตอยู่
ไม่นะ
ไม่
ในที่สุดเธอก็เจอฉัน
และฉันก็เจอเธอ
ดูเข้าสิ ลูกสาวของแม่
มีชีวิตทุกข์ทน เพราะตราบาปที่ฆ่ามนุษย์คนหนึ่ง
แต่ไม่เคยรู้สึกผิด ที่เข่นฆ่าพวกเดียวกันมากมาย
ฉันไม่ใช่พวกเดียวกับแก
ดิ้นรนเข้า
ปฏิเสธเข้า
ความจริงก็คือความจริง
สมกับเป็นลูกสาวบิดาเจ้าจริงๆ
ดาบของเขา เจ้าก็ดูแลอย่างดี
เผยร่างที่แท้จริงของเจ้า โอนิเก็น
เจ้าปรารถนาจะเห็นอะไรหรือ ซายะ
ปีศาจร้าย...
ที่ฆ่าพ่อของข้า
ปีศาจร้าย...
ที่ข้าต้องกำจัด
เจ้ารู้มาตลอดมิใช่หรือ
รู้ลึกลงไปในใจเจ้า
ข้า เป็นผู้มอบความแข็งแกร่งให้แกเจ้า
ข้า เป็นผู้มอบพลังให้แก่เจ้า
ข้า เป็นผู้มอบชีวิตอมตะให้แก่เจ้า
ลูกสาวของข้า
ไม่
ลูกสาวผู้โง่เขลา
เจ้าทุกข์ทนมามากพอแล้ว
มากับแม่สิ
ข้ารอมานานเหลือเกิน ซายะ
รอคอยที่จะให้เจ้าฟื้นพลัง
วันที่เจ้าจะพร้อม
เจ้าคิดว่ายิ่งเจ้าฆ่าปีศาจมากเท่าไหร่
เจ้าจะเข้าใกล้ความเป็นมนุษย์มากขึ้นหรือ
ช่างโง่เขลานัก
ข้าจะบอกความจริงให้เจ้ารู้
ยิ่งเจ้าฆ่ามากขึ้นเท่าไหร่
เจ้าก็จะยิ่งมีพลังมากขึ้นเท่านั้น
เจ้าจะยิ่งห่างไกล ความเป็นมนุษย์มากขึ้น
เจ้าไม่เห็นหรอกรึ
เจ้าทำทุกวิถีทางก็แล้ว
แต่เจ้าก็ยังกลายเป็น สิ่งที่เจ้าไม่อยากเป็น
เป็นข้ายังไงล่ะ
ไม่มีวัน
มันคือชะตากรรมเจ้า ลูกสาวผู้โง่เขลาเอ๋ย
จากต้นหวนสู่พสุธา จากพสุธาทะยานสู่ฟ้า
อนาคต...อยู่ในกายของเจ้า...
ปล่อยเธอไปซะ
อลิส
เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม
ฝ่ายไหนที่ให้พลังแก่เจ้า
ฝ่ายไหนที่ทำให้เจ้าอ่อนแอ
อย่าฝืนอีกต่อไปเลย
จงปลดปล่อยตัวเองซะ
เจ้าให้กำเนิดข้า
เจ้าฆ่าข้าได้
แต่เจ้าไม่มีวันสั่นคลอนหัวใจข้าได้
เจ้าไม่เคยรู้หรอกว่า
ความเป็นแม่คืออะไร
ฆ่าข้าสิ ลูกสาวของข้า
ฆ่าข้าเสีย
แล้วกลายเป็นข้า
ซายะ...
ซายะ
เป็นไงบ้างคะ
แล้วไงล่ะ
คุณก็ไม่เชื่ออยู่ดี
ปีศาจพวกนี้...
เธอบอกว่ามีตัวนึง โจมตีรถทหารที่เธอขโมยมา
แต่ตอนเราพบเธอที่หุบเขานั่น
ไม่มีใครนอกจากเธอ
พวกเขาเก็บกวาดไปแล้วน่ะสิ
พวกเขางั้นเหรอ
สภาไงล่ะ
พวกเขาฆ่าพ่อฉัน
ใช่
นายพลแมคคีย์ถูกยิงเสียชีวิต โดยจ่าแฟรงค์ นีลสัน
จ่านีลสันเสียลูกชายไป ในสงคราม 3 เดือนก่อน
เขามีอาการทางจิต
ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้
เด็กผู้หญิงคนที่เธอพูดถึง...
ซายะสินะ
ทั้งชื่อและข้อมูลทุกอย่าง เป็นของปลอม
จริงๆ แล้ว เธออาจไม่ใช่คนญี่ปุ่นด้วยซ้ำ
เธออยู่ที่ไหนแล้วล่ะ
อยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกนี้
เพื่อตามหา...
ตามหาอะไร
ตามหาหนทางที่จะกลับมา
สู่อีกด้านหนึ่งของกระจก